1:
El gusto de volverte a ver es muy
grande, no indescriptible pero sí desbordable.
Pasar unos meses lejos me hizo extrañarte lo justo. No lloré
porque sabía que allí estabas; de manera cotidiana te veía y te sentía.
La distancia fue necesaria porque esta siempre es una prueba
de madurez, un espacio que en algún momento todos buscamos, un respiro
individual que ayuda a que no nos empalaguemos.
Y así, con el tiempo de aliado, se termina el intermedio. Quiero que
quede claro que regreso por ti, por todo lo que representas y por todo lo que
nos damos. Por los copretéritos de antaño y los pospretéritos imposibles.
Te aprecio y te quiero demasiado, Ciudad de México.
2:
Todo se aclara con una visita.
El corazón que antes vivía fragmentado en dos o en cinco,
ahora está cicatrizando. La mente, por su parte, sigue volando libre y haciendo
escalas incansables.
Tornar a un lloc que coneixes i que estimes
Retrobar
gent i espais
Viure i
somriure
Sempre, pel nostre bé, hem de tornar
Ens veiem aviat
No hay comentarios:
Publicar un comentario